U Beogradu je počelo ustoličenje novoizabranog patrijarha srpskog Porfirija. Na svečanoj Svetoj arhijerejskoj liturgiji patrijarh se ustoličava na način koji propisuje Sveti arhijerejski sabor, a poslije tog čina novoizabrani patrijarh stupa u prava i dužnosti vrhovnog poglavara i starješine Srpske pravoslavne crkve. Panagiju srpskih svetitelja koju je kralj Aleksandar Karađorđević uručio 1920. godine prvom patrijarhu obnovljene Pećke patrijaršije Dimitriju nosili su i svi prethodni patrijarsi SPC.Novom prvojerarhu SPC se uručuje žezlo koje je prvi ponio patrijarh Maksim, čije mošti počivaju u Pećkoj patrijaršiji.Bijela pana s krstom je simbol čistote i uzvišenosti služenja i svjedočanstvo da je patrijarh nasljednik onih koji su svojom mučeničkom krvlju ubijelili tron arhiepiskopa pećkih. Poslije izbora patrijarh šalje svim autokefalnim pravoslavnim crkvama "mirno pismo" da je ustoličen, a svi crkveni poglavari mu odgovaraju pisanim putem i to se može smatrati aktom priznanja u pravoslavnom svijetu. Prema Ustavu Srpske pravoslavne crkve patrijarh ima posebna prava časti, sveštenodejstva, reprezentacije i uprave. Patrijarh je predsjednik Svetog arhijerejskog sabora, Svetog arhijerejskog sinoda, Patrijaršijskog savjeta i Patrijaršijskog upravnog odbora. Po pravu sveštenodejstva patrijarh načalstvuje svim bogosluženjima, osvećuje sveto miro, hirotoniše nove vladike uz sasluženje još najmanje dvojice episkopa. Patrijarh ima i pravo uprave, a to znači održava jedinstvo u jerarhiji SPC, postavlja dekretom službenike, upravlja misijskim područjima u inostranstvu. Patrijarh sve dokumente SPC potpisuje zelenim mastilom.
