Okrugli sto o književnim djelima Jezdimira Dangića održan je Кravici u organizaciji udruženja "Most" i dr. Radomira Pavlovića, koji su otkupili određen broj knjiga Dangića sa planom da ih poklone školama, kulturnim centrima i bibliotekama u regiji.
Jezdimir Dangić je od 1937. do 1941. godine u listu "Politika" objavio dvadesetak pripovedaka, a za objavljene knjige "Naše tamnovanje" (1938) i "Glad i tamnice" (1940), dobio je nagrade Srpske kraljevske akademije iz Zadužbine Pavla i Radojke Vuković.
O književnom staralaštvu Jezdimira Dangića, njegovim objavljenjim knjigama, govorili su Nada Dangić , kćerka Dangića i istoričar Veljko Đurić. Predstavljajući njegovo stvaralaštvo, profesor Veljko Đurić je naglasio da je Dangić zbog svojih aktivnosti tokom Drugog svetskog rata sklonjen iz istorije i iz književnosti. Đurić je istakao da Jezdimir Dangić prirpada vrhu srpske literature sa tematikom iz Prvog svjetskog rata.
Prema riječima dr. Radomira Pavlovića, on i Udruženje ''Most'' su na ovaj način želeli da mlade upoznaju sa književnim djelima Jezdimira Dangića.
O Jezdimiru Dangiću više se zna kroz istoriju, a manje kroz književost, mada je književni kritičar i pisac Vladimir Ćorović, ocenio da je Dangić knjige pisao s puno topline, zaključujući kako se u srpskoj književnosti odavno nije pojavila knjiga posle koje čovjek osjeća potrebu da postane bolji. Jezdimir Dangić je rođen u Bratuncu, 1897.godine kao svešteničko dete, a 1947.godine pred Vojnim sudom u Sarajevu, osuđen je na smrtnu kaznu i istog mjeseca streljan.
Bio je đak tuzlanske Gimnazije i najmlađi pripadnik Mlade Bosne. Osuđen je na tri i po godine zatvora 1914.godine sa optužbom za veleizdaju Austrougarske. Kaznu je odrobijao u Tuzli i Zenici u vrijeme trajanja Prvog svjetskog rata. Posle rata, studirao je pravne nauke. U Drugi svjetski rat je ušao kao pripadnik četničkog pokreta Draže Mihailovića, po čijem je naređenju avgusta 1941. imenovan za komandanta svih četničkih jedinica istočne Bosne. Nemci ga zarobljavaju 1942.godine u Rogačici i deportuju u zarobljenički logor Strij u Poljskoj. U logoru ostaje do avgusta 1944.godine, a nakon Varšavskog ustanka bori se u poljskoj vojsci. Kao brojne poljske oficire, zarobili su ga Sovjeti i odveli u zatvor Ljubljanka u Moskvi, a potom i izručili Jugoslaviji gde je osuđen i streljan.
